یه چیزی که برای من همیشه جالب بوده اینه که در جوامع مختلف روسپی موجود پستی هست چون زنی است که برای بدست آوردن پول خودش رو می فروشه ولی مردی که برای یه همچین زنی پول میده موجود پستی نیست .  در حالیه  به نظرم باز خودفروشی برای پول (یعنی عمل روسپی) از خودفروشی برای هوس (یعنی مرد خودفروش) یه چند درجه بالاتر هست

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند... ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر...   مي تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستي ....    براي ازدواجش ــ در هر سني ـ اجازه ولي لازم است و تو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار ميتواني ازدواج كني ...   در محبسي به نام بكارت زنداني است و تو ...  او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي ...          او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني...او درد مي كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد ....   او بي خوابي مي كشد و تو خواب حوريان بهشتي را مي بيني ...               او مادر مي شود و همه جا مي پرسند   نام   پدر !

من زن ایرانی

اهل خودویرانی ................

چه بسیار عدو ها که فقط بانی خیراند

حدود دو سال پیش برادرم در حالیکه از لاین اتوبوس با موتور رد می شد با یک پیکان سواری که در جهت خلاف و از لاین اتوبوس می گذشت ! تصادف کرد .راننده پیکان یه افغانی بود . برادرم حس بویایی اش رو ازدست داد به علاوه جراحات دیگری که در سایر جاهای بدنش منجر به بخیه و شکستگی شده بود . از دست دادن حس بویایی رو پزشکان توی بیمارستان تشخیص دادند و خود برادرم  تامدتها متوجه نبود . توی جریان دادگاه ها یی که توی این دوسال باهاش درگیر بودیم به هیچ صورتی نمی شد راننده افغانی رو که در جهت خلاف و از لاین اتوبوس بدون گواهینامه رانندگی !در حالیکه پشت ماشین همسرش که یک ایرانی بود رو متهم کنیم و همیشه برای من این سوال بود که چه اتفاقی داره می افته ! آخر سر یکی از بستگان ما که ریس پلیس سابق کرمان بوده توی جلسه دادگاه شرکت کرد و اثبات کرد که این آقا از هر سمتی که در لاین اتوبوس می اومده خلافکاره ! من زیاد از قوانین سر در نمی آرم ولی خب همه می دونستیم که یه جای کار اشکال داره که یه همچین خلاف به این بزرگی رو نمی شه ثابت کرد. دیروز که از سر کار می اومد خونه توی اتوبوس ب. آر . تی یه عالمه افغانی با لباسهای ایرانی و بیسار شیک و همه با یکی یه دونه بچه لپ گلی که همشون هم شکل هم بودند برخوردم (حال دیگه به دلار پول در می آرن به ریال خرج می کنند چرا نیان؟؟). یه خانومی روبروی من نشسته بود و هی سعی می کرد با ایما و اشاره یه چیزایی به من بفهمونه . نزدیکتر نشستم تا ببینم چی می گه . مددکار اجتماعی بود و روی پرونده ای کار می کرد که مربوط به افغانی هایی می شد که درجریان اخراجشون از ایران همسران ایرانی خود که اکثرا دختران پایین شهری بودند رو قبل از خروج از ایران این ور مرز سر بریده بودند( برای انتقام گیری از دولت ایران )! و خودشون به افغانستان رفته بودند . اینجا بود که منم شروع کردم به درد دل که برادرم من هم با افغانی تصادف کرده و نه می تونه دیشو بگیره و نه حتی می تونه اونو مجرم کنه ! که خانومه چیز جالبی گفت : این افغانی ها در مملکت ما اجازه پشت رول نشستن ندارند و همینطور داشتن گواهینامه و حساب بانکی! البته ظاهرا ! برای همینه که شما نمی تونید چیزی رو ثابت کنید ! یاد چی می افتید : کاپیتولاسیون :  شما از سگ آمریکایی هم کمتر هستید !  که حالا تبدیل شده اند به ملیت بافرهنگ تر و متمدن تری به اسم  افغانی  !

                                 کان درد به صد هزار درمان ندهم

ای پرنده مهاجر

دسته اول
آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم نیستند
عمده آدم‌ها حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آن‌هاست که قابل فهم می‌شوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.

دسته دوم
آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هم نیستند
مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویت شان را به ازای چیزی فانی واگذاشته‌اند. بی‌شخصیت‌اند و بی‌اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آیند. مرده و زنده‌شان یکی است.

دسته سوم
آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم هستند
آدم‌های معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می‌گذارند. کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.

دسته چهارم
آنانی که وقتی هستند نیستند ، وقتی که نیستند هستند
شگفت‌انگیزترین آدم‌ها در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه‌اند که ما نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم، اما وقتی که از پیش ما می‌روند نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنیم. باز می‌شناسیم. می‌فهمیم که آنان چه بودند. چه می‌گفتند و چه می‌خواستند. ما همیشه عاشق این آدم‌ها هستیم. هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار می‌گیریم قفل بر زبانمان می‌زنند. اختیار از ما سلب می‌شود. سکوت می‌کنیم و غرقه در حضور آنان مست می‌شویم و درست در زمانی که می‌روند یادمان می‌آید که چه حرف‌ها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد این‌ها در زندگی هر کدام از ما به تعداد    انگشتان دست هم نرسد.

پ .ن :پردیس این آف ها رو جواب بده وگرنه زنگ می زنم به ناین وان وان ها !

پاسخ به تلفن اول :

به علت بحران زلزله است !

پاسخ به تلفن دوم :

فلکه سر کوچه شما مشکل داره

پاسخ به تلفن سوم :

باید یه پمپ فشار قوی بذارید

پاسخ به تلفن چهارم :

یه استشهاد بنویسید به اداره آب !

کاشکی راحت تر می پذیرفتیم  که هیچی نیستیم! و این انقلاب را هم مثل دیگر کالاهامون که به قیمت کمتر از فروش در مملکت خودمون به جاهای دیگه صادر می کنیم  و البته همش برگشت می خوره به گفته رئیس جمهمور محترممون بیشتر صادر می کردیم تا مصرف !